را نديده بود و او به جاى داد و فرياد بچه‌ها مادر را صدا زده . و تعبير به اين‌كه ندا از طرف زير پاى مادر بود ، شاهد اين است كه ندا از عيسى بوده نه از فرشتهء وحى و ندا اين بود : اى مادر ، مبادا اندوهناك شوى ، بىترديد ، پروردگارت در زير پايت انسانى شريف و عالىقدر قرار داده است . و محتمل است معنا اين باشد كه : زير پايت ، نهرى جارى و چشمه‌اى گوارا آفريده است . و اولى اين است كه به قرينهء آيات بعد ، مراد از « سرىّ » هر دو معنا باشد . وَهُزِّى إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيّاً يعنى : و اى مادر ، تنهء درخت خرما را به سوى خود حركت ده كه بر تو خرماى رسيده و آمادهء چيدن فرو ريزد . و البته تحريك جذع هم در اين‌جا كه به وسيلهء زدن دست به تنهء درخت تحقق يافته به نحو اعجاز است نظير نداى بچه و سرسبز شدن درخت و آوردن ميوه . و ظاهراً مراد از تحريك تنهء درخت ، دست گذاشتن روى آن است به قصد اين‌كه حركت كند و خرما بريزد به نحو اعجاز و گرنه تنهء درخت با دست زدن و تكان دادن حركت نمىكند . فَكُلِى وَاشْرَبِى وَقَرِّى عَيْناً فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِى إِنِّى نَذَرْتُ لِلرَّحْمَانِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيّاً « 26 » فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا يَامَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيّاً « 27 » يَاأُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيّاً « 28 » لغت و اعراب : قرَّ عينُه - از باب ضَرَب و مَنَع - : چشمش خنك شد . كنايه است از خوشحال شدن ، كه چشم از خوشحالى ، سرد و خشك مىشود و در فارسى روشنى چشم گويند . فامّا ترينَّ